GÜNÜMÜZDE SEVGİ VE SAYGI

Uzun uzun yazılacak o kadar çok şey var ki şu iki kelime için.

Sevgi, sözlüklerde "İnsanı bir şeye ya da bir kimseye karşı yakın ilgi ve bağlılık göstermeye yönelten duygu" olarak tanımlanırsa da, bu tanımın yetersiz ve yüzeysel olduğunu söyleyen birçok kişi, sevginin tam anlamıyla tanımlanamayacağını düşünüyor. Saygı da zaman zaman kibarlık veya görgü ile eş anlamlı kullanılsa da, bunlar birer davranışken saygı bir tutumdur. Sevgide serbestlik, saygıda mecburiyet olduğunu düşünmüyor değilim. Duygu toplumuyuz ki hep tartışmalarda “sevgi” der olduk. Eğer karşınızdakinin sözlerine değer vermez, dinlemezseniz; ne kadar severseniz sevin noksan bir şey vardır orda.

Davranışlarda görülen kültürler arası farklılıklar ve aynı davranışın farklı kültürlerde farklı anlamlar taşıması sonucu zaman zaman kişiler tamamen kendilerine dair unsurlardan veya dışa dönük çeşitli davranışlarından dolayı, saygısızlık kastı olmasa da saygısız olarak tanımlanabilirler.

Günümüzde ne yazık ki bu iki değerimizi yitirmekle burun burunayız. Çocuklarımızdan tutun da yetişkin bireylere kadar bu iki yaşam olgusunu artık pek iyi kullanamadığımızı hissediyor, hissettiriyoruz. Evet, bunun tek sebebi biziz. Gençliğin kültürel yozlaşmaya gitmesi acı bir durum. Bu iki olguyu yitirdiğimizde neleri kaybedeceğimizi düşünmemiz gerekir. Yitirilen değerlerimize sahip çıkmak, hepimizin en asil görevidir

Aslında şu soruyu kendimize sormamız gerekir.

Sevdiklerimizi ve değer verdiklerimizi kırmamak ve üzmemek için acaba gerektiği kadar çaba gösterebiliyor muyuz?

Ya da kırıp üzdüğümüz sevdiklerimizi yeniden kazanabilmemiz ve kendimizi affettirebilmemiz için bir şeyler yapma gayreti içinde olabiliyor muyuz?

Şu anda sitede haberleri yapılan merhum hocanın kişiliğinde sevgi ve saygı olmasaydı onu hiç görmeyenler, yani benim gibi olanlar ruhuna Fatiha okuyacakları mıydı? Sevgi ve saygının sembolü rahmetli hocamıza ALLAHTAN Rahmet geriye kalan yakınlarına baş sağlığı dileriz. Yeri CENNET mekan olsun.

Mustafa ÖZEN